'DE ZON EN DE GLIMLACH'

De Zon en de Glimlach

Wat kun je wel niet bereiken als je in staat bent de zon elke dag in je leven te laten schijnen.

De zon toe te laten in je doen en laten. Creëer elke dag het vakantie gevoel en zult zien dat je leven en dat van je dierbaren er totaal anders uit zal zien. Het is een uitdaging en je weet hoe het werkt als je weer even terugdenkt aan die enkele zonnige dag en wat er toen in je omging. Heel veel plezier en succes.

Een stralende dag is als een ticket naar het land van onbezorgd zijn

De koestering van de zon doet je opleven en verlost je soms van pijn

Het is alsof je lichter bent en de dingen anders ervaart

Net of de wereld zich anders openbaart

Je voelt je senang

En niet langer zitten je gedachten in het gedrang

Dat ene moment van die stralende dag

Tovert in je Mind een brede lach

Je gaat het allemaal anders doen

Het gaat immers niet om de poen

Je wilt vrolijk zijn en onbevangen

En niet langer in je eigen web gevangen

Je droomt weg op de golven van je verlangen

Je wereld kleurt alsof hij opnieuw is behangen

Beperkende overtuigingen worden uitdagingen

Je laat je niet langer hinderen door gedragingen

Uitzichtloos wordt opeens een Vergezicht

Je focus is totaal heel anders gericht

Jij gooit het roer om, niemand die jou nog tegenhoudt

Jij bent de enige verantwoordelijke voor je eigen behoud

Maak van elke dag een stralende dag

Met op je gezicht jouw onafwendbare glimlach

06032013 ©Hans de Boers, Mental Counselor&Coach 

'MINDKOKEN'

MINDKOKEN

Koken doe je vooral eerst tussen je oren. In je Mind dus.

Een schitterend voorbeeld van een 4mat. Mindmapping in optima forma.

Waarom kook ik, Wat is koken, hoe kook je en wat kan/bereik ik met koken?

Op zich stuk voor stuk interessante vragen. Want kun jij voor jezelf aangeven hoe dat voor jou werkt?

Stel je stelt jezelf de eerste vraag: waarom kook ik? Het zou zomaar kunnen dat je als antwoord krijgt dat je dat doet omdat je toch eten moet?! Of omdat jij nu eenmaal degene bent die altijd kookt!? Hé, hoe zit dat dan met bijvoorbeeld een broodmaaltijd? Wie maakt dat dan klaar en waarom dan? Begint eigenlijk de 4mat opnieuw. Zo ook voor, wie dekt de tafel en waarom? Ja, en wie en waarom doet de afwas?

Ik hoor je nu al zeggen; luister eens even! Zo kun je bij alles wat je doet de 4mat vraag stellen. 

Ik zal je dan als antwoord geven dat dat vermoedelijk ook zo is. Bij alles wat we doen of laten, speelt de -Waarom, Wat, Hoe en Wat kan ik ermee Vraag- een alles bepalende rol. Gebeurt allemaal in onze Mind.

MIND-KOKEN

Waarom moet ik koken

Wat moet ik koken

Hoe moet ik koken

Wat brengt mij dat koken?

Ik kook omdat jij vindt dat ik moet

Ik kook omdat niemand anders het doet

Ik kook omdat niemand het zo goed doet

Ik kook omdat ik vind dat dat moet

Ik kook wat jij vindt dat ik moet koken

Ik kook zoals jij vindt dat ik moet koken

Ik kook voor anderen als ze zelf niet kunnen koken

Ik kook soms wat ik wil koken

Ik kook nu omdat ik wil koken

Ik kook nu wat ik wil koken

Ik kook nu omdat ik van mezelf mag koken

Ik kook nu voor jou wat wij willen koken

Ik kook nu anders dan toen

Ik kook nu gevarieerder dan toen

Ik kook nu verrassender dan toen

Ik kook nu gemotiveerder dan toen

Ik kook voor jou nu gezond

Ik kook voor ons nu gezond

Ik kook voor anderen nu gezond

Ik kook vooral voor mezelf nu gezond 

©Hans de Boers, Mental Counselor&Coach

Vermoeiend? Nee hoor, als je maar zorgt dat ook je Mind fit en gezond blijft. 

Dit weekend sprak een vriendin me aan en complimenteerde me met mijn 'Nieuwe Look'. Dertig kilo lichter en een (hernieuwd) voorzichtig begin van een 6pack! Haha. Ja, de aanleiding om zo sterk af te vallen was voor mij althans glas helder. Te hoge bloeddruk, te hoge bloedsuikerspiegel en veel te zwaar. Eén ding stond/staat voor mij als een paal boven water. Ik wil(de) (zolang het medisch verantwoord is) geen medicijnen. Ik had mezelf hiermee een aardige opdracht gegeven. In de eerste plaats moest mijn gewicht op een verantwoorde manier omlaag. Op naar de Diëtiste. Als 'volleerd' hobbykok stond mij niets in de weg om deze uitdaging aan te gaan. Het -spel op de wagen- was begonnen. Ik wist één ding heel zeker. Het gaat zeker niet alleen om de juiste voedingsadviezen, tabellen, waardes, ingrediënten, inkoop, bewegen, weglatingen etc etc. Er is veel meer voor nodig. Mijn state of Mind speelt de meest cruciale rol. Daar gebeurt het echt. Daar ben ik simultaan met het NIEUWE Koken direct mee begonnen. 
Mijn diëtiste heeft me afgelopen januari te kennen gegeven dat ik niet meer hoef te komen en dat ik een voorbeeld ben waar velen een voorbeeld aan kunnen nemen. De diabetesverpleegkundige heeft me gevraagd om een Kookboek te schrijven en om het 'door te geven' aan derden.
Het MINDKOKEN was een feit.

Mijn succes wil ik graag als Mental Counselor&Coach met jullie delen en ben druk doende een Workshop MINDKOKEN te ontwikkelen. Want het NIEUWE KOKEN begint niet/uit/met een Kookboek. Het begint met KOKEN in je MIND! Deze workshop zal een vervolg krijgen in een Workshop waarbij het MINDKOKEN gecombineerd wordt met een stuk praktijk.

Dus als je geinteresseerd bent, laat het me dan weten op hansdeboers@gmail.com zodat ik je als Prospect kan noteren.

Graag tot ziens!

-THE SUNNY WEB-

Herken je dat, dat je soms verstrikt zit in je eigen web? Gevangen in denkpatronen probeer je je te ontdoen van ragfijne beperkingen die je veelal jezelf oplegt. Verandering van spijs doet eten. Dat geldt even zo goed voor je Mind. Een andere kleur, een andere geur en een ander web doet vaak wonderen en kun je weer helemaal bijtanken. Zo ook voor deze Spin die zich met vrouw en dochter losmaakte uit het vertrouwde en op reis ging om lekker in de zon te gaan luieren en nieuwe verbindingen met vooral onszelf aan te gaan. Je geeft je in vertrouwen over en je laat je vervoeren naar verre oorden. En dan gebeurt er iets waar je niet op hoopte en toch weer wel. Lees maar.........
-THE SUNNY WEB-

Herken je dat, dat je soms verstrikt zit in je eigen web? Fysiek en vooral mentaal. Gevangen in denkpatronen probeer je je te ontdoen van ragfijne beperkingen die je je veelal zelf oplegt. Verandering van spijs doet eten. Dat geldt even zo goed voor je mind. Een andere kleur, een andere geur en een ander web doet vaak wonderen en kun je weer helemaal bijtanken. Zo ook voor deze Spin die zich met vrouw en dochter losmaakte uit het vertrouwdei en op reis gingen om lekker in de zon te gaan luieren en nieuwe verbindingen met vooral onszelf aan te gaan. Je geeft je in vertrouwen over en je laat je vervoeren naar verre oorden. En dan gebeurt er iets waar je niet op hoopte en toch weer wel. Lees maar.........

"Een stel spinnen besloot op vakantie te gaan naar warmere oorden waar kennisspinnen hun web hebben gesponnen. We vlogen met een hele grote spin mee die als aan een ragfijn draad de lucht doorkliefde. Het beloofde 'spinnenparadijs' zag er in de avondschemering glinsterend uit. Alle webben keurig gerangschikt langs de diverse zwembaden die er zelfs in het maanlicht uitnodigend uitzagen. De tuinem zagen er betoverend uit. De opperspin van de receptie had blijkbaar een zware dag achter de rug met andere vastpinnen. Hij siste dat wij het verlichte lint achter de Arbols (Spaans voor bomen) moesten volgen alwaar zich onze 'hangplek' zou bevinden waar wij ons web voor de komende 14 dagen mochten spinnen. Een soort getralied web blokkeerde echter de toegang. Deze bezweek uiteindelijk na lang aandringen. De eigenaar van deze 'hangplek' had blijkbaar jaren geleden al zijn garen gesponnen en was duidelijk niet van zins enige vorm van onderhoud toe te laten. Wat wij aantroffen was een door derden afgeleefd web. Onze reiscocons lieten we onaangeroerd en namen ons voor hier alleen deze nacht te willen bungelen. De volgende ochtend direct de plaatselijke vertegenwoordigster van onze Tourspinnen Organisatie geraadpleegd. Zij kwam, zag en overwon. Deze spin zit zo goed in haar web dat zij terstond voor ons een nieuwe hangplek organiseerde. Want het park is schitterend. Natuurlijk kun je meteen zeggen dat het haar werk is, echter de manier waarop zij dit deed en haar vastberaden blik doen ons beter weten. Zij is een Sun wiens overtuiging het is om een (samen)leven te spinnen waarbij zoveel mogelijk spinnen in harmonie kunnen genieten van elkaars webben.
We zijn hier nu een week en genieten volop. Wat wij hoopten is uitgekomen en dat dankzij Mandy Cerie. In de reclame hoor je: Bedankt Harry! Wij zeggen: Bedankt Mandy van Sunweb/Sudtours. Wij vinden je een kanjer. Fam. De Boers"

"ON(DER)GESCHIKT"

Gedicht gemaakt naar aanleiding van talloze gesprekken met derden en natuurlijk ook mezelf.

On(der)geschikt

Een knagend gevoel daarbinnen

Waar moet ik beginnen

Ik kan werkelijk niets verzinnen

Voor iemand als ik die er toch niet toe doet

Hoe treed ik deze uitdaging tegemoet

Donkere wolken pakken zich samen in mijn gemoed

Ik weet het toch, ik ben totaal ongeschikt

Ik krijg mijn hele leven al hetzelfde bericht

Van overmoed word ik nooit beticht

Er zijn altijd dingen ‘groter’ dan jij en ik

Alles in mij wil niet dat ik me weer eens schik

Het word tijd voor mijn eigen ik

Hoe komt het nou dat jij dit gevoel herkent

En waarom heeft niemand dit ooit verkend

Dan had ik mezelf misschien al eerder echt gekend

Het leven wikt en beschikt

En ik voel me totaal ongeschikt

Of ben ik per definitie soms ondergeschikt

He, hoe werkt dat dan?

Ben ik als mens dan altijd in een ban

En denk ik daarom dat ik niets kan

Wat is dat toch, dat on(der)geschikt?

Dat je niet over de kwaliteiten beschikt?

En ben je daarom ongeschikt?

Ik plaats het gewoon in een ander kader

Wat als ik ondergeschikt nu eens anders benader

Er is altijd wel iets dat groter/anders is dan mijn kader

Als ik nooit ondergeschikt zou zijn,

Dan zou ik de Schepper kunnen zijn!

En dan zou ik toch nooit meer ongeschikt zijn?

Helaas ben ik ook dan toch weer ondergeschikt

Want het is dan mijn creatie die wikt en beschikt

En voel ik me soms toch weer ongeschikt?

Het is jouw overtuiging dat jij altijd geschikt kunt zijn

Met jouw doel op één lijn met wie je wilt en kunt zijn

Breng die dan samen op jouw tijdlijn.

Je voelt je niet langer klein

Want je hebt rust in je brein

En ben je in harmonie met jouw eigen domein.

Je blijft nog altijd ergens aan ondergeschikt.

Zonder dat je er ooit nog voor terugschrikt.

Je verklaart jezelf GESCHIKT.

Ó        Hans de Boers 22032013

'SNEEUWPRET'

Onaangeroerd als pas gevallen sneeuw. Hoe zou ons leven eruitzien als onze mind er zo bij zou liggen. Uitnodigend om er mee aan de slag te gaan en er mooie dingen van en mee te maken. We zien het helemaal voor ons! We zouden het allemaal anders gaan doen! Utopie? Zeker niet. Onze mind heeft net als elke 'machine' onderhoud nodig. Onze 'harde schijf' is veel sneller en 'hapert' minder als we hem regelmatig defragmenteren, opruimen en comprimeren. Ook kunnen we dan weer makkelijker verbindingen maken en aangaan en 'nieuwe programma's (lees bv uitdagingen) installeren. Houd dit witte onberoerde beeld nog even vast en vraag je af hoe het zou zijn als je elke ochtend zo naar je wereld om je heen en vooral naar jezelf zou kunnen kijken. Hoe anders zou jouw leven er dan uitzien. Veel sneeuwpret!

"DE BLOEMENWINKEL'

Herken je dat? Dat als je aan een bloemenwinkel denkt je onmiddellijk de geur van verse bloemen ruikt?

Ik wel. En ik weet ook dat ik ze letterlijk tussen mijn oren ruik. In die grijze massa zijn we in staat ons een geurige bloemenwinkel voor de geest te halen.

Als we ons concentreren is het dan niet net of je er echt bent? Snuif nog maar eens goed! Heerlijk en verlei(ij)delijk. En wat kunnen we hier nu mee, zul je je misschien afvragen? Nou, ik denk heel veel. Als we in staat zijn om ons in een bloemenwinkel te wanen dan kunnen we misschien met enige oefening ons ook een situatie voorstellen waarbij ons leven er heel zonnig of nog zonniger voor staat. Ja toch?! Laten we dat eens proberen.

Zorg voor een rustig moment en ga rechtop zitten met je voeten stevig op de grond. Je handen op je bovenbenen. Sluit je ogen en haal rustig adem. Inademen door je neus en uitademen door je mond en luister naar je ademhaling. Heel goed en ga rustig door. Net zo lang tot je je werkelijk heel rustig voelt worden. Tel in gedachten van 0 tot …………. En telkens als je merkt dat je gedachten toch afdwalen, begin je weer bij 0 te tellen enz. Je zult merken dat het nog niet zo eenvoudig is om in één keer de honderd te halen. Oefening baart ook hier weer kunst.

Als je voelt dat je heerlijk ontspannen bent, blijf je rustig ademhalen en probeer je je voor te stellen dat je in de jou bekende bloemenwinkel staat en je rustig om je heen kijkt en al die kleuren ziet. Al die verschillende bloemen, takken, boeketten etc. In gedachten raak je de bloemen aan en voelt de structuur van de bloem en of ze zacht of wellicht wat stroef zijn en je snuift hun geur op. Laat het maar lekker binnenkomen. Je bent je opeens bewust dat je helemaal alleen in de bloemenwinkel bent. Je loopt nu langzaam tussen de bloemen door en voelt en ruikt. Je ziet in gedachten boeketten ontstaan en wil er graag een maken. Het is net of de geschikte bloemen voor het boeket zich vanzelf aandienen en je hoeft ze alleen nog maar te verwerken en gestaag groeit jouw boeket in zijn/haar volle glorie. Je blijft rustig ademhalen en voelt nog steeds je innerlijke rust. Als je vind dat het boeket klaar is, pak je het voor jezelf in. Op een manier zoals je altijd al een boeket mee naar huis wilde nemen. Wanneer het klaar is druk je het dicht tegen je aan en kijkt nog een keer heel intens naar je eigen creatie met al zijn kleurschakeringen en de heerlijke geuren. En nu je het boeket zo tegen je aandrukt in de winkel kom je langzaam weer terug naar de plek waar je nu zit en ben je je weer bewust van je omgeving en de geluiden en je haalt nog steeds rustig adem. Zucht maar een paar keer lekker diep en doe heel rustig je ogen open en kom langzaam tot jezelf.  Je zult merken dat je opeens heel anders aanvoelt. Lichter en opgelucht en vol verlangen om weer terug te gaan.

Dat mag. Net zo vaak als je wilt.

In de volgende blog neem ik je weer een stapje verder mee naar “DE SPEELTUIN VAN JE DROMEN”!

Veel plezier op en met deze eerste verkenning.

©Hans de Boers 2013.01.21

"RESPECT VOOR HET WERELDMODEL VAN DE ANDER"

4 Jaar geleden was de wereld weer vol verwachting en goede moed toen Obama President van de VS werd. Ook nu weer zijn velen met hoop gevuld dat het toch eens goed zal komen. Steeds als we denken dat we 'er zijn' dan komt er weer zo'n 'duveltje uit een doosje'. A.s. Zondag gaat Barack Obama voor zijn tweede ambtstermijn. We weten allemaal dat als je werkelijk iets wilt veranderen dat er in de eerste plaats een SMART GOAL moet zijn. En vervolgens een 'berg' discipline en volharding en mensen die gelijkgestemd zijn. En dan is het vaak ook nog zo dat niet alle beweegredenen gelijk zijn. Dat geldt zowel in Micro (ons eigen leven en dat van onze naasten) en Macro opzicht. Soms zijn er geen SMART GOALS voorhanden denk je en dan gaan we toch echt voorbij aan de meest ondefinieerbare en toch meest krachtige SMART GOAL voorbij en dat is HOOP. En het begint altijd bij JOU en JOUW respect voor het Wereldmodel van de ander.

Hoop

Op een dag is iedereen weer vol verwachting

en maakt een nieuwe vijand zijn opwachting

Met een ‘meesterlijke’ zet

wordt de wereld voor joker gezet

Intelligence en raketschilden ten spijt

wordt ons hart opengerijt

Solidariteit wordt weer opgepoetst

en nieuwe strategieën opgehoest

Wapenen tegen dit fenomeen

kunnen we niet alleen

Bidden kunnen we alleen tot onszelf

opdat we weer heel worden met hetzelf

Hiervoor is geen standaard model,

alleen dat we respect hebben voor ieders wereldmodel

Het is ook daarom dat we kunnen blijven hopen

op een wereld zonder puinhopen

Heel veel succes met jouw quest naar jouw verbondenheid

met het werken aan een voorspoedige en vredige ‘eenheid’

Kijk in de spiegel naar jezelf en durf te zeggen: “ik houd van jou”

“en ik wil en kan verder bouwen……… omdat ik houd van jou!”.

© Hans de Boers, 19.01.2013

'WELKOM IN JOUW NIEUWE TOEKOMST'

Er zijn van die momenten dat jij afscheid van iets of iemand wil, kan of moet nemen. 

Dit gedicht heeft inmiddels velen geholpen anders naar hun (nieuwe) toekomst te kijken.

Afscheid nemen

Afscheid neem jij vele malen in jouw leven

en vaak gaat dat gepaard met angst en beven.

Het betekent niet alleen dat jij afstand neemt van iets of iemand.

Het betekent ook dat jij iets nieuws verwelkomt en jij je vermant.

Pas veel later kom jij er achter dat jij er iets nieuws voor terugkrijgt.

Een mooie herinnering, nieuwe ontmoetingen, verdieping van het bestaande

en nieuwe inzichten zorgen er voor dat jouw leven opnieuw aanéén rijgt.

Jij zult ervaren dat veel in een andere dimensie wordt geplaatst.

Een brandplek op jouw ziel wordt weer “heel” en in een ander perspectief geplaatst.

En jij voelt dat jouw reflectie anders weerkaatst.

Eigenlijk is afscheid nemen synoniem aan verwelkomen.

En als jij je dat realiseert zal het leven je wel bekomen.

Sta open voor het nieuwe op het moment dat jij afscheid neemt

en deel jouw nieuwe inzichten met diegenen waar jij jouw leven serieus mee neemt.

Welkom in jouw nieuwe toekomst,

waar jij zult vergaren wat jou toekomt.

©Hans de Boers

'VER-WOND-ERING'

Er zijn van die momenten dat je je verwondert over wat jou overkomt of 'die ander'. En op die speciale momenten schrijf ik direct op wat in me opkomt.
Hier is zo'n moment.

“Verwondering”

Ver van nog onbereikt

Wond van beschadigd zijn

Ering van respect voor

Wonder als een ander jou eens helpt

Onder van toch weer afhankelijk zijn

Ring van onlosmakelijk geheel

Verwondering als sprankje hoop

Verwondering als blijk van naïviteit

Verwondering als je je toch weer hebt verwond

© Hans de Boers

'VERLANGEN KAN IK NIET VASTHOUDEN'

Een gedicht opgetekend n.a.v. situaties/omstandigheden van en met mensen/klanten en uiteraard mezelf.

Verlangen kan ik niet vasthouden

Verlangen kan ik niet vasthouden

Toch houd ik het verlangen vast

Bloemen houden van alle mensen

Houden alle mensen van bloemen?

Liefhebben doe ik al jaren

Hebben de jaren ook mij lief?

Diepgewortelde overtuigingen heb ik

Maakt louter dat van mij een diepganger?

Ik word teruggeworpen in de tijd

De tijd kan mij niet terugwerpen

Het voelt aan als een warme deken

De deken zelf voelt niets

Het klinkt al muziek in mijn oren

Terwijl mijn oren ‘stom’ zijn

Oogverblindend mooi

Mooi verblind vaak meer dan dat

Liefde maakt blind

Wat is blind zonder liefde?

Ik houd van mensen

Houden mensen van mij?

Ik kan niet zonder slaap

Kan slaap zonder mij?

Ik ben een kindervriend

Zit er in elke vriend een kind?

Ik heb vaak confrontaties

Confronteren ze mij ook?

Niets is constanter dan de voortdurende verandering

De voortdurende verandering hoeft niet constant te zijn

Als ik iemand ontmoet

Ontmoet die iemand mij dan ook?

Alles wat gezegd is kan niet ongedaan worden gemaakt

Zijn gedane zaken dan altijd onbesproken of onbespreekbaar?

Je komt wel eens tot jezelf door inkeer

Is inkeer dan per definitie tot jezelf komen?

Ik kan het verlangen niet vasthouden

Ik houd me vast aan het verlangen

Ó       Hans de Boers 19022006 – Herzien 27-11-2012

'DE OUVERTURE'

©De Ouverture

BERGEN, 18 NOVEMBER 2012
Even gauw naar boven gelopen om te zien of de zon aan de kust wel schijnt. En ja hoor, een strak blauw firmament tekent zich scherp af tegen de grijze rand die nog boven ons hoofd hangt. De beslissing was snel genomen. We gaan weer lekker op de fiets door de duinen naar het strand. Plaids, appels, koekjes, water en een tijdschrift mee.
Je denkt nog even dat je het wiel hebt uitgevonden door lekker te gaan fietsen. Helaas, anderen waren ook al op het idee gekomen. Bij Il Primo waren de aspirant skiërs en volleerd skiërs elkaar al driftig aan het beconcurreren en de loef af te steken op aankleding, uitrusting, gedrag, ruimte, kinderen en oh ja ook op skigebied natuurlijk. Leuk om te zien en heerlijk om er weer voorbij te rijden. De duinen lagen er weer schitterend bij. De mountainbikers zien inmiddels elk begaanbaar pad en fietspad als hun domein. Misschien moeten wij als recreatieve fietsers ook maar een helm gaan dragen. Dat straalt toch wat uit en het helpt ongetwijfeld ook als je door zo een op hol geslagen kudde van je fiets gereden wordt. Alert blijven is absolute must. En dan iets dieper in de duinen is daar die overweldigende ogenschijnlijke leegte en rust. De recreanten wagen zich niet zo snel in de Outback van onze duinen. In de verte, tegen een azuurblauwe lucht tekenen de glorieuze contouren van Huize Glorie zich af. Dat blijft een schitterde plaatje en je weet dat daar, in ons geval, de warme muntthee wacht. De zon nodigt nog meer uit om lekker door te fietsen en om ook het strand te verkennen.
De zee was donker van kleur wat je meestal ziet als er slecht weer op til is. Mooi contrast met de blauwe lucht en het witte zand. En bij een strandtent lagen de mensen achter een windscherm in een stoel met plaids om hun benen te genieten van alles wat is.
Wij kregen trek in warms en liepen de strandafgang in omgekeerde richting weer terug. Op het plein was een accordeonist van buitenlands komaf bezig zijn nering klaar te zetten. Het krukje met de pet voor de muntjes stond als eerste klaar. Ik keek ernaar en nog voordat hij klaar was om te gaan spelen hoorde ik zijn muziek al en wist direct waar ik hem eerder had gezien. Ik liep naar hem toe en deed wat klein geld in de pet en vroeg hem of hij ook speelt bij Ah XL in Alkmaar. Hij bevestigde dat en bedankte met een brede lach. Wat een geweldig gezicht. Hij de muzikant die een centje probeert te verdienen is bezig zich te installeren en wordt herkend en krijgt al geld nog voordat hij maar één noot gespeeld heeft. Dat gebeurt alleen de groten der aarde. Althans daar was ik heilig van overtuigd tot op dat moment. Niet dus, Als de setting maar goed is en het gebeurt op het juiste moment dan ontstaat er een uniek momentum. Hij, de muzikant, componeerde zijn eigen partituur zonder noten maar vol leven. Ik voelde me groeien want ik had weer het bewijs gezien van wat ik al zo lang mensen en vooral ook mezelf voorhoud. Je bent de componist van jouw leven. Samen met je omgeving speel je in het orkest van ons bestaan en het is aan jou om te zorgen dat jouw geluid harmonieert en je zult zien dat jij je lekkerder voelt en je omgeving omgekeerd ook sneller met jouw flow meedeint. Dus begin vandaag nog met Jouw Ouverture en ik ben benieuwd naar de partituur. Veel succes en vooral ook plezier.

'TOE-VERTROUW'

Soms kom je iemand tegen die je iets toevertrouwt. Aan jou om het te koesteren en bij je te houden. Soms word je gevraagd of geprikkeld om te reageren. Soms voel je je of ben je verplicht om iets te doen. Dat laatste was voor mij de aanleiding om naast andere activiteiten het volgende gedicht te schrijven en te delen. Nu dus met jullie. Ook deze is Tijdloos.

TOE-VERTROUW

  

Ik ben te bang om echt te leven

Ik ben te moe om toe te geven

Ik ga die berg niet af

Ik ben niet laf

Ik kan het verbergen

Ik blijf mezelf tergen

Ik zie dat ik van je hou

Ik zie ook het verdriet bij jou

Ik ben dan o zo bang voor de kou

Ik ben ervaringsdeskundige in verliezen

Ik mocht nooit voor mezelf kiezen

Ik voel me zelden senang

Ik zit in een emotioneel gevang

Ik kan niet bogen op ervaring

Ik ken alleen het begrip aanvaring

Ik heb aan onbezorgdheid geen herinnering

Ik ervaar dat als een mentale internering

ik kan ook heel veel liefde geven

Ik doe dat met angst en beven

Ik weet dat ik veel kan verliezen

Ik weet dat ik moet kiezen

Ik voel me zonder ondergrond

Ik kijk in een afgrond

Ik wil zelf de pijlers zijn van mijn leven

Ik ben er dan ook weer om mee te leven

Ik wil mezelf leren dragen

Ik wil dat het leven mij kan verdragen

Jij denkt dus dat ik er toe doe

Doe dan nu nog even een oogje toe

Tot ik mijn spiegel toevertrouw:

‘Ik hou van jou”

  

Ó        Hans de Boers 20080616

'AAI OVER JE BOL'

Jaren geleden had iemand het met zichzelf veel te kwaad. Een onomkeerbare beslissing lag in het verschiet. Ik was niet zijn Counselor maar kende hem uit een andere tijd en schreef hem onderstaand gedicht. Gelukkig kan hij het nog steeds zelf lezen en uitdragen. Ik voel mij gerustgesteld. Hier is de aai over jouw bol.

Aai over je bol

Vandaag wil ik niet meer verder, moet je weten,

Ik wil ook niet meer mijn naam heten,

Morgen gaat het vast weer beter met mij,

Misschien is het dan als gisteren want toen was ik o zo blij,

Eergisteren zag ik het niet meer zitten,

Ik bleef maar op mezelf en mijn omgeving fitten,

Nee, dan vorige week toen ging het pas echt slecht,

Ik wist het zeker; van mij komt niks terecht,

Ach en volgende week dan is het vast hetzelfde als vorige maand,

Ik had toen zelfs mijn omgeving tot waakzaamheid gemaand,

Ik weet wel dat ik wil dat ik blijf,

Maar wie helpt mij bij mijn verblijf?

Om die te vinden hoef ik eigenlijk niet zo ver te zoeken,

Ik hoef maar te kijken naar diegenen die mij zoeken,

En hoe vind ik die dan,

Daar kom ik achter als ik denk dat ik echt niet meer verder kan,

Soms is het alleen die aai over je bol,

En dan slaat mijn hart weer als een kind op hol,

Die kleine bevestiging van mijn bestaan

En ik kan de wereld weer aan.

Er zijn nog ongelooflijk veel mensen die in mij geïnteresseerd zijn,

En door ze toe te laten voel ik vast en zeker veel minder pijn.

Het verlies van de één is een kans voor de ander

Als ik me dat realiseer en ernaar leef vind ik vast de ander

En het is dan alsof ik de ander al jaren ken

Komt dat misschien doordat ik mezelf in de ander herken?

En morgen gaat het vast een stuk beter met mij

Want dan weet en voel ik me vrij

Ik weet zeker dat ik weer vrij kan hopen en verlangen

Want ik kan lopen en houd mijzelf niet langer gevangen

Kijk naar jezelf en zeg hardop wat jij wilt van het leven,

Want het is het leven zelf niet om het even.

De aai over je bol krijg je niet meer van die ‘ouwe’,

Hij/zij is er wel altijd om van je te ‘houwe’

Praat over jezelf en waar het voor jou omgaat,

Laat de ander echt zien waar het bij jou om gaat.

Wie aait er dan nog wel over mijn bol denk je wellicht,

En weet je, soms zit die gewoon verpakt in een gedicht.

ãHans de Boers 18122006

'BEN IK MIJN EIGEN SPIEGEL(END)BEELD OF.......?'

Ik lag in bad te lezen in het boek Licht op de Aura en las daarin weer een stukje over de relativiteitstheorie van Einstein.

Op het zelfde moment keek ik in de spiegel aan de wand en zag daar het spiegelbeeld van de bovenkant van de douche e.d.

Ik bedacht toen opeens dat het spiegelbeeld zich voor mijn waarneming gelijktijdig voordeed als de feitelijke gebeurtenis. Wat me ook opviel was dat er diepte te zien was. De projectie trekt zich niets aan van de materie waarop en waaraan de spiegel is bevestigd. Het spiegelbeeld ging optisch door de ruimte gelegen achter de spiegel. De materie van de muur en tegels nam geen ruimte meer in beslag. De projectie verving de optische ruimte.

Er was ook een weerkaatsing, van een raam op het plafond, in het spiegelbeeld. Er bewogen takjes. Ik realiseerde me op dat moment dat als er iemand naast me had gestaan en die had rechtstreeks naar het raam gekeken dan had diegene ook de takjes gezien. Alleen op een ander moment dan ik. Dus dezelfde waarneming maar op een verschillend tijdstip? Terwijl de gebeurtenis zich op hetzelfde moment manifesteerde, waargenomen door twee mensen die op dezelfde plek stonden en op hetzelfde moment (volgens onze belevenis).

Ik bedacht toen dat als ik mezelf kon transformeren naar de materie van de spiegel ik in die dimensie aanwezig kon zijn. En dus mezelf ook in die materie kon verplaatsen. Ik vroeg me toen af of dit dan ook gevolg had voor het origineel. Waarschijnlijk niet!? Een merkwaardig fenomeen. Ik moet hier nog verder over denken want ik kan er op dit moment geen verklaring voor geven.

Wel bedacht ik op hetzelfde moment dat ik dus ook invloed kan uitoefenen in de projectie. De geschiedenis wordt dan veranderd. Want beide gebeurtenissen zenden licht uit en leven een eigen bestaan. De projectie is dan niet meer gelijk aan de “werkelijke” gebeurtenis. Wat is dan werkelijkheid geworden. Vermoedelijk beide in een andere dimensie die zich op hetzelfde moment manifesteert.

Is reizen in de tijd dan niets anders dan je begeven in het spiegelbeeld van de gebeurtenis? Immers tijd en plaats zijn één. Kijk maar naar de spiegel. Ik hoef alleen maar op hetzelfde moment de materie van de spiegel aan te nemen en ik reis al in de tijd.

Is ons heden dan misschien ook een spiegelbeeld of een projectie van iets dat zich gelijktijdig manifesteert en bewegen wij ons in die projectie. En is ons heden wellicht al een gemanipuleerde projectie.

Als je spiegel op spiegel plakt enz. en je bent in staat de verkleining die optreedt tegen te gaan dan creëer je een oneindige ruimte. Een fenomeen dat zich voordoet op hetzelfde moment en niet meer ruimte inneemt dan de eerste spiegel (met onze waarnemingsmogelijkheden). Ons universum zou zo opgebouwd kunnen zijn. Vandaar de oneindigheid. En in werkelijkheid misschien maar heel klein.

Ook wij mensen zijn energie. Ook wij spiegelen. Zou daar het fenomeen déjà vu vandaan komen? Een mens neemt eerst de spiegeling waar en ervaart vervolgens de werkelijkheid. Onze geest was op dat moment op hetzelfde moment en plaats werkzaam in de projectie?!

Als wij naar mensen kijken zien we ze zoals wij onszelf als materie waarnemen. De stoffelijke waarneming. Niet de geestelijke waarneming. Toch voelen wij ons bij tijd en wijle ongemakkelijk in het bijzijn van anderen. Soms weer niet. Het is net of we elkaar al jaren kennen.

De energie is op dat moment congruent. Of is een deel van onze energie op dat moment in een andere dimensie samengevloeid met de energie van de ander.
Samen met de ander in het spiegelbeeld van de ontmoeting?

Als we kwaad worden of ons ongemakkelijk voelen in het bijzijn van de ander projecteren we dan niet op ons eigen spiegelbeeld wat we zien in de ander? Bijvoorbeeld angst of onzekerheid. Geen stoffelijke waarneming van een energie waarneming. De ander fungeert op dat moment als spiegel.

Zijn wij dan het origineel of een spiegelbeeld in het universum. Van iemand of iets dat op dezelfde plaats en op hetzelfde moment aanwezig is. Immers afstand bestaat niet. En Tijd en plaats zijn 1.

ãHans de Boers, 23 februari 1998

'DE (te)VROEGE SNEEUWVLOK'

©Toen ik vanmorgen naar buiten keek vond ik de tuin voor de tijd van het jaar best nog groen. Even later begon het licht te miezeren en al snel spiegelde het groen van het vocht. En als uit het niets werd de regen witter. Eerst een beetje hagel en daarna voorzichtige sneeuwvlokjes. En opeens was de tuin niet meer groen en ik betrapte mezelf erop dat ik het zonder meer accepteerde en dat het ok was. En toch was het contrast groot. Net zo groot als wanneer je iets zegt of handelt op een manier die haaks staat op wat je gewoon bent te doen of te zeggen. Herken je het gevoel dat dan soms schrikt van jezelf? Het kan iets negatiefs en ook iets (heel) positiefs zijn. Realiseer je dan nu eens wat dat ook kan betekenen voor je omgeving als het gebeurt in het bijzijn van derden die misschien ook nog eens emotioneel heel dichtbij je staan. Soms is het iets waar jij allang mee bezig was geweest. Jouw grote verandering waarvan je hoopte dat het eens zou gebeuren. Help jezelf en je omgeving dan wennen aan het veranderde beeld zodat het verwachtingspatroon weer synchroon loopt met de veranderde werkelijkheid Want het kan zijn dat het anders een (te)Vroege Sneeuwvlok is die weer gesmolten is voordat je het weet omdat jijzelf en/of je omgeving nog niet klaar was om hem/haar te ontvangen. Ik wens jullie nog veel interessant weer.

'DE ANDERE STRAAT'

Jaren gelden kreeg ik onderstaand gedicht in handen. Weer zo'n juweeltje dat ik graag met jullie deel.

Uit: het Tibetaanse boek van leven en sterven

  

Ik loop door een straat.

Er is een diep gat in de weg.

Ik val er in.

Ik ben verloren.... Ik ben radeloos.

Het is mijn schuld niet.

Het duurt eeuwig om een uitweg te vinden.

Ik loop door dezelfde straat.

Er is een diep gat in de weg.

Ik doe als of ik het niet zie.

Ik val er weer in.

Ik kan niet geloven dat ik op dezelfde plek ben.

Maar het is mijn schuld niet.

Het duurt nog lang voordat ik eruit ben.

Ik loop door dezelfde straat.

Er is een diep gat in de weg.

Ik zie dat het er is.

Ik val er weer in..... Het is een gewoonte.

Mijn ogen zijn open.

Het is mijn schuld.

Ik kom er direct weer uit.

Ik loop door dezelfde straat.

Er is een diep gat in de weg.

Ik loop er omheen.

Ik loop door een andere straat.

'THE MAN IN THE GLASS'

Een studievriend gaf mij onderstaand gedicht. Wat mij betreft kan ik het elke dag lezen en..........
En het spreekt voor zich dat het gedicht net zo goed van toepassing is op vrouwen.

The man in the Glass

By Dale Wimbrow

When you get what you want in your struggle for self

and the world makes you king for a day,

just go to a mirror and look at yourself

and see what THAT man has to say.

For it isn’t your father or mother or wife

whose judgement upon you must pass;

the fellow whose verdict counts most in your life

is the one staring back from the glass.

Some people may think you a straight-shooting chum

and call you a wonderful guy,

but the man in the glass says you’re only a bum

if you can’t look him straight in the eye.

He’s the fellow to please, never mind all the rest,

for he’s with you clear up to the end.

and you’ve passed your most dangerous, difficult test

if the man in the glass is your friend.

You may fool the whole world down the pathway of life

and get pats on your back as you pass,

but your final reward will be heartaches and tears

If you’ve cheated the man in the glass.

Note: 2001-Hans de Boers heeft dit gedicht gekregen van een studievriend

'NIET LANGER EEN BEGINNELING'

Jaren geleden schreef ik voor iemand dit gedicht. Aan de inhoud ontleen ook in nog elke dag inspiratie.

Herinnering

Hoe vaak zeg je niet het is ook van mij.

En toch voel je je niet blij.

Het is dan als of er iets ontbreekt,

iets dat van binnen breekt.

Je kunt het niet pakken of aanraken,

alleen een zachte zucht slaken.

Je leeft teveel op goed geluk,

terwijl je op zoek bent naar je echte geluk.

Waarom is het je nog steeds niet gelukt?

Heb je wel eens figuurlijk gebukt?

De oplossing is vaak heel dichtbij

en soms durf je er nog niet bij.

Neem je wel de tijd om te beseffen waar je nu al bent

en te realiseren dat je jezelf misschien niet genoeg verwent.

Kom uit je ivoren toren

en zie hoe een nieuw bestaan wordt geboren.

Leer te vertrouwen op je herinnering

en je voelt je niet langer een beginneling.

ãHans de Boers, 14 maart 2002

'GEEN TIJD'

Je kijkt ergens naar en na een tijdje vraag je je af waar je naar aan het kijken bent/was. Een onwezenlijk gevoel en je bent je opeens heel bewust van dat je eigenlijk aan het dagdromen was.
Herken je ook het volgende? Je rijdt in de auto of wellicht ben je op andere manier onderweg waarbij je wel zelf de besturing/aandrijving van je vervoer bedient. En op een gegeven ogenblik is het net of je opeens wakker wordt en je je afvraagt van hè ben ik hier al? Je schrikt want je denkt direct dat je gevaarlijk in de weer was. Toch is dat (vaak) niet zo. Je mind is in staat om in je bewustzijn dat je onderweg bent zeer alert te zijn en toch tegelijkertijd 'weg te dromen'. Op het moment van realiseren is het dan net of je 'helemaal' weg was. Je 'wordt echter wakker' in je parallelle bewustzijn. Gelukkig kunnen en doen we dat vaker dan we ons bewust zijn. Op die manier 'lossen we ook vaak dingen op' waar we op dat moment mee bezig zijn. We hebben allemaal wel van Einstein gehoord. Lang heeft men zich afgevraagd hoe het mogelijk was dat hij zoveel heeft uitgedacht/deed in toch zo weinig tijd. Het antwoord is inmiddels voor een groot deel opgelost. Hij schijnt een meester te zijn geweest in het 'splitsen' van zijn mind waardoor hij in staat was meerdere dingen tegelijk te doen. En hoe dat dan werkt zien we terug in ons eigen 'ritje/wandeling zoals hierboven omschreven. Dus vanaf vandaag -hoef je niet meer te zeggen dat je geen tijd hebt gehad-. En je kunt dit oefenen doormiddel van o.a. meditatie en/of intensieve ontspanningsoefeningen waarbij je je geest en lichaam zoveel mogelijk tot rust brengt. En echte trance oefeningen. Alvast heel veel oefenplezier en koester je nieuwe verworvenheden.

'DE FILOSOF'

Ja, het overkwam en overkomt me nog heel vaak.Herken je dat? Die dagen dat je zit te filosoferen over van alles en nog wat?
Zo ook, in 2006, na een sof-dag zat ik te filosoferen en schoten er allerlei gedachten door mijn hoofd.. Ik schreef ze op en deel ze nu met jullie.

De Filosof

Verlangen kan ik niet vasthouden.

Toch houd ik het verlangen vast.

Bloemen houden van alle mensen.

Houden alle mensen van bloemen?

Liefhebben doe ik al jaren.

Hebben de jaren ook mij lief?

Ik word teruggeworpen in de tijd.

De tijd kan mij niet terugwerpen.

Het voelt aan als een warme deken.

De deken zelf voelt niets.

Het klinkt als muziek in mijn oren.

Terwijl mijn oren ‘stom’ zijn.

Oogverblindend mooi.

Mooi verblind vaak meer dan het oog.

Hersenspinsels.

Hersenen kunnen niet spinnen.

Ik herken mezelf in de ander.

Is de ander de herkenning van mezelf?

Ik gooi wel eens een balletje op.

En meestal moet ik hem zelf vangen.

Ik ben tot in mijn ziel geraakt.

De ziel zelf heeft geen hart, toch?

Ik smelt van binnen.

Ben ik dan een smeltkroes?

Ik ben gewoon mezelf.

En mezelf is heel gewoon.

Ook ik heb wel eens hartzeer.

En dan toch heb ik geen zeer hart.

Ik filosofeer zo wel eens en

Eens ben ik een filosoof

Ó        Hans de Boers 14022006