Onderstaande tekst kreeg ik jaren geleden tijdens een opleiding van één van mijn studiegenoten. Deze had het ook weer van een ander. Het is een verhaal waarvan ik vind dat het voor zich spreekt dat het vermenigvuldigt wordt. Ik doe dat al jaren en doe het nu via mijn Blog.
Ik weet bijna wel zeker dat jullie het net zo een aanstekelijk verhaal vinden als ik. Daarom wens ik jullie heel veel plezier bij het lezen en ongetwijfeld vermenigvuldigen. Wellicht bij een kop koffie!
-------------------------DE
MAYONAISEPOT EN DE KOFFIE------------------------------
Als
de dingen in je leven je even allemaal te veel worden, als 24 uur in een dag
niet meer genoeg tijd lijkt, denk dan eens aan dit bericht…
Een professor stond voor de klas om een les filosofie te geven.
Hij had een aantal voorwerpen voor zich liggen. Toen de klas begon, nam hij
zonder iets te zeggen de lege pot van de mayonaise en begon deze te vullen met
golfballetjes. Toen deze hier helemaal mee gevuld was vroeg de professor aan
zijn studenten of de pot nu helemaal vol was. Zij antwoordden van wel.
Toen nam de professor een doos
met kralen en kiepte deze in de pot. Hij schudde lichtjes met de pot en de
kralen rolden tussen de open plekken tussen de golfballetjes. Weer vroeg de
professor aan zijn studenten of de pot nu vol was. Ze gaven weer eenzelfde
antwoord; ja, de pot is vol.
De professor nam nu een doos
met zand en kiepte dit zand in de pot met golfballetjes en kralen. Natuurlijk
vulde het zand alle ruimte op tussen de golfballetjes en de kralen. Weer vroeg
de professor aan zijn studenten of de pot nu vol was: de studenten antwoordden
van wel.
Van onder het bureau nam de professor nu twee koppen koffie en kiepte de hele inhoud van deze twee koppen koffie in de pot met golfballetjes, kralen en zand. De hele inhoud verdween in de pot. De koffie vulde de ruimte op tussen het zand. De studenten begonnen te lachen.
Van onder het bureau nam de professor nu twee koppen koffie en kiepte de hele inhoud van deze twee koppen koffie in de pot met golfballetjes, kralen en zand. De hele inhoud verdween in de pot. De koffie vulde de ruimte op tussen het zand. De studenten begonnen te lachen.
“Nu”, zei de professor, “nu wil
ik dat jullie deze pot zien als jullie eigen leven. Deze pot gevuld met
golfballetjes, kralen, zand en koffie, stelt namelijk het leven van een mens
voor.”
“De golfballetjes zijn de belangrijke dingen in het leven: je
familie, je kinderen, je geloof, je gezondheid en je favoriete bezigheden.
Dingen die ervoor zorgen dat als er niets meer op de wereld was dan deze
dingen, je leven toch gevuld zou zijn.”
”De kralen zijn de andere
dingen die belangrijk zijn. Je werk, je huis, je auto. Het zand, dat staat voor
de kleine dingetjes die belangrijk voor je zijn.”
”Als je het zand als eerste in de pot kiept en hem hiermee vult, is er geen plek meer voor de kralen of voor de golfballetjes.
Datzelfde geldt ook voor je
eigen leven. Als je al je tijd en energie aan de kleine dingetjes besteedt, dan
kun je nooit meer ruimte hebben voor de dingen die belangrijk voor je zijn.
Besteed aandacht aan de dingen die belangrijk voor je zijn. Speel bijvoorbeeld met je kinderen. Neem tijd voor een onderzoek voor je gezondheid zo nu en dan. Neem je partner mee uit eten. Doe nog iets leuks, er is altijd nog wel ergens tijd om het huis te poetsen of de prullenbak te repareren.”
”Zorg eerst voor de golfballetjes, de dingen die echt het allerbelangrijkste voor je zijn. Stel je prioriteiten. De rest is maar zand.”
Besteed aandacht aan de dingen die belangrijk voor je zijn. Speel bijvoorbeeld met je kinderen. Neem tijd voor een onderzoek voor je gezondheid zo nu en dan. Neem je partner mee uit eten. Doe nog iets leuks, er is altijd nog wel ergens tijd om het huis te poetsen of de prullenbak te repareren.”
”Zorg eerst voor de golfballetjes, de dingen die echt het allerbelangrijkste voor je zijn. Stel je prioriteiten. De rest is maar zand.”
Eén van de studenten steekt een vinger op en vraagt waar de twee
koppen koffie in die pot dan voor zouden moeten staan.
De professor lacht en zegt de student dat ze daarmee een heel
goede vraag heeft gesteld. “Ik wilde daarmee alleen nog maar weer eens aangeven
en bevestigen, dat, hoe vol je leven ook mag zijn, er is altijd wel een plekje
om samen met een vriend of een dierbare een kopje koffie te drinken.”-----------------------------------
Geen opmerkingen:
Een reactie posten