'AAI OVER JE BOL'

Jaren geleden had iemand het met zichzelf veel te kwaad. Een onomkeerbare beslissing lag in het verschiet. Ik was niet zijn Counselor maar kende hem uit een andere tijd en schreef hem onderstaand gedicht. Gelukkig kan hij het nog steeds zelf lezen en uitdragen. Ik voel mij gerustgesteld. Hier is de aai over jouw bol.

Aai over je bol

Vandaag wil ik niet meer verder, moet je weten,

Ik wil ook niet meer mijn naam heten,

Morgen gaat het vast weer beter met mij,

Misschien is het dan als gisteren want toen was ik o zo blij,

Eergisteren zag ik het niet meer zitten,

Ik bleef maar op mezelf en mijn omgeving fitten,

Nee, dan vorige week toen ging het pas echt slecht,

Ik wist het zeker; van mij komt niks terecht,

Ach en volgende week dan is het vast hetzelfde als vorige maand,

Ik had toen zelfs mijn omgeving tot waakzaamheid gemaand,

Ik weet wel dat ik wil dat ik blijf,

Maar wie helpt mij bij mijn verblijf?

Om die te vinden hoef ik eigenlijk niet zo ver te zoeken,

Ik hoef maar te kijken naar diegenen die mij zoeken,

En hoe vind ik die dan,

Daar kom ik achter als ik denk dat ik echt niet meer verder kan,

Soms is het alleen die aai over je bol,

En dan slaat mijn hart weer als een kind op hol,

Die kleine bevestiging van mijn bestaan

En ik kan de wereld weer aan.

Er zijn nog ongelooflijk veel mensen die in mij geïnteresseerd zijn,

En door ze toe te laten voel ik vast en zeker veel minder pijn.

Het verlies van de één is een kans voor de ander

Als ik me dat realiseer en ernaar leef vind ik vast de ander

En het is dan alsof ik de ander al jaren ken

Komt dat misschien doordat ik mezelf in de ander herken?

En morgen gaat het vast een stuk beter met mij

Want dan weet en voel ik me vrij

Ik weet zeker dat ik weer vrij kan hopen en verlangen

Want ik kan lopen en houd mijzelf niet langer gevangen

Kijk naar jezelf en zeg hardop wat jij wilt van het leven,

Want het is het leven zelf niet om het even.

De aai over je bol krijg je niet meer van die ‘ouwe’,

Hij/zij is er wel altijd om van je te ‘houwe’

Praat over jezelf en waar het voor jou omgaat,

Laat de ander echt zien waar het bij jou om gaat.

Wie aait er dan nog wel over mijn bol denk je wellicht,

En weet je, soms zit die gewoon verpakt in een gedicht.

ãHans de Boers 18122006

'BEN IK MIJN EIGEN SPIEGEL(END)BEELD OF.......?'

Ik lag in bad te lezen in het boek Licht op de Aura en las daarin weer een stukje over de relativiteitstheorie van Einstein.

Op het zelfde moment keek ik in de spiegel aan de wand en zag daar het spiegelbeeld van de bovenkant van de douche e.d.

Ik bedacht toen opeens dat het spiegelbeeld zich voor mijn waarneming gelijktijdig voordeed als de feitelijke gebeurtenis. Wat me ook opviel was dat er diepte te zien was. De projectie trekt zich niets aan van de materie waarop en waaraan de spiegel is bevestigd. Het spiegelbeeld ging optisch door de ruimte gelegen achter de spiegel. De materie van de muur en tegels nam geen ruimte meer in beslag. De projectie verving de optische ruimte.

Er was ook een weerkaatsing, van een raam op het plafond, in het spiegelbeeld. Er bewogen takjes. Ik realiseerde me op dat moment dat als er iemand naast me had gestaan en die had rechtstreeks naar het raam gekeken dan had diegene ook de takjes gezien. Alleen op een ander moment dan ik. Dus dezelfde waarneming maar op een verschillend tijdstip? Terwijl de gebeurtenis zich op hetzelfde moment manifesteerde, waargenomen door twee mensen die op dezelfde plek stonden en op hetzelfde moment (volgens onze belevenis).

Ik bedacht toen dat als ik mezelf kon transformeren naar de materie van de spiegel ik in die dimensie aanwezig kon zijn. En dus mezelf ook in die materie kon verplaatsen. Ik vroeg me toen af of dit dan ook gevolg had voor het origineel. Waarschijnlijk niet!? Een merkwaardig fenomeen. Ik moet hier nog verder over denken want ik kan er op dit moment geen verklaring voor geven.

Wel bedacht ik op hetzelfde moment dat ik dus ook invloed kan uitoefenen in de projectie. De geschiedenis wordt dan veranderd. Want beide gebeurtenissen zenden licht uit en leven een eigen bestaan. De projectie is dan niet meer gelijk aan de “werkelijke” gebeurtenis. Wat is dan werkelijkheid geworden. Vermoedelijk beide in een andere dimensie die zich op hetzelfde moment manifesteert.

Is reizen in de tijd dan niets anders dan je begeven in het spiegelbeeld van de gebeurtenis? Immers tijd en plaats zijn één. Kijk maar naar de spiegel. Ik hoef alleen maar op hetzelfde moment de materie van de spiegel aan te nemen en ik reis al in de tijd.

Is ons heden dan misschien ook een spiegelbeeld of een projectie van iets dat zich gelijktijdig manifesteert en bewegen wij ons in die projectie. En is ons heden wellicht al een gemanipuleerde projectie.

Als je spiegel op spiegel plakt enz. en je bent in staat de verkleining die optreedt tegen te gaan dan creëer je een oneindige ruimte. Een fenomeen dat zich voordoet op hetzelfde moment en niet meer ruimte inneemt dan de eerste spiegel (met onze waarnemingsmogelijkheden). Ons universum zou zo opgebouwd kunnen zijn. Vandaar de oneindigheid. En in werkelijkheid misschien maar heel klein.

Ook wij mensen zijn energie. Ook wij spiegelen. Zou daar het fenomeen déjà vu vandaan komen? Een mens neemt eerst de spiegeling waar en ervaart vervolgens de werkelijkheid. Onze geest was op dat moment op hetzelfde moment en plaats werkzaam in de projectie?!

Als wij naar mensen kijken zien we ze zoals wij onszelf als materie waarnemen. De stoffelijke waarneming. Niet de geestelijke waarneming. Toch voelen wij ons bij tijd en wijle ongemakkelijk in het bijzijn van anderen. Soms weer niet. Het is net of we elkaar al jaren kennen.

De energie is op dat moment congruent. Of is een deel van onze energie op dat moment in een andere dimensie samengevloeid met de energie van de ander.
Samen met de ander in het spiegelbeeld van de ontmoeting?

Als we kwaad worden of ons ongemakkelijk voelen in het bijzijn van de ander projecteren we dan niet op ons eigen spiegelbeeld wat we zien in de ander? Bijvoorbeeld angst of onzekerheid. Geen stoffelijke waarneming van een energie waarneming. De ander fungeert op dat moment als spiegel.

Zijn wij dan het origineel of een spiegelbeeld in het universum. Van iemand of iets dat op dezelfde plaats en op hetzelfde moment aanwezig is. Immers afstand bestaat niet. En Tijd en plaats zijn 1.

ãHans de Boers, 23 februari 1998

'DE (te)VROEGE SNEEUWVLOK'

©Toen ik vanmorgen naar buiten keek vond ik de tuin voor de tijd van het jaar best nog groen. Even later begon het licht te miezeren en al snel spiegelde het groen van het vocht. En als uit het niets werd de regen witter. Eerst een beetje hagel en daarna voorzichtige sneeuwvlokjes. En opeens was de tuin niet meer groen en ik betrapte mezelf erop dat ik het zonder meer accepteerde en dat het ok was. En toch was het contrast groot. Net zo groot als wanneer je iets zegt of handelt op een manier die haaks staat op wat je gewoon bent te doen of te zeggen. Herken je het gevoel dat dan soms schrikt van jezelf? Het kan iets negatiefs en ook iets (heel) positiefs zijn. Realiseer je dan nu eens wat dat ook kan betekenen voor je omgeving als het gebeurt in het bijzijn van derden die misschien ook nog eens emotioneel heel dichtbij je staan. Soms is het iets waar jij allang mee bezig was geweest. Jouw grote verandering waarvan je hoopte dat het eens zou gebeuren. Help jezelf en je omgeving dan wennen aan het veranderde beeld zodat het verwachtingspatroon weer synchroon loopt met de veranderde werkelijkheid Want het kan zijn dat het anders een (te)Vroege Sneeuwvlok is die weer gesmolten is voordat je het weet omdat jijzelf en/of je omgeving nog niet klaar was om hem/haar te ontvangen. Ik wens jullie nog veel interessant weer.

'DE ANDERE STRAAT'

Jaren gelden kreeg ik onderstaand gedicht in handen. Weer zo'n juweeltje dat ik graag met jullie deel.

Uit: het Tibetaanse boek van leven en sterven

  

Ik loop door een straat.

Er is een diep gat in de weg.

Ik val er in.

Ik ben verloren.... Ik ben radeloos.

Het is mijn schuld niet.

Het duurt eeuwig om een uitweg te vinden.

Ik loop door dezelfde straat.

Er is een diep gat in de weg.

Ik doe als of ik het niet zie.

Ik val er weer in.

Ik kan niet geloven dat ik op dezelfde plek ben.

Maar het is mijn schuld niet.

Het duurt nog lang voordat ik eruit ben.

Ik loop door dezelfde straat.

Er is een diep gat in de weg.

Ik zie dat het er is.

Ik val er weer in..... Het is een gewoonte.

Mijn ogen zijn open.

Het is mijn schuld.

Ik kom er direct weer uit.

Ik loop door dezelfde straat.

Er is een diep gat in de weg.

Ik loop er omheen.

Ik loop door een andere straat.

'THE MAN IN THE GLASS'

Een studievriend gaf mij onderstaand gedicht. Wat mij betreft kan ik het elke dag lezen en..........
En het spreekt voor zich dat het gedicht net zo goed van toepassing is op vrouwen.

The man in the Glass

By Dale Wimbrow

When you get what you want in your struggle for self

and the world makes you king for a day,

just go to a mirror and look at yourself

and see what THAT man has to say.

For it isn’t your father or mother or wife

whose judgement upon you must pass;

the fellow whose verdict counts most in your life

is the one staring back from the glass.

Some people may think you a straight-shooting chum

and call you a wonderful guy,

but the man in the glass says you’re only a bum

if you can’t look him straight in the eye.

He’s the fellow to please, never mind all the rest,

for he’s with you clear up to the end.

and you’ve passed your most dangerous, difficult test

if the man in the glass is your friend.

You may fool the whole world down the pathway of life

and get pats on your back as you pass,

but your final reward will be heartaches and tears

If you’ve cheated the man in the glass.

Note: 2001-Hans de Boers heeft dit gedicht gekregen van een studievriend

'NIET LANGER EEN BEGINNELING'

Jaren geleden schreef ik voor iemand dit gedicht. Aan de inhoud ontleen ook in nog elke dag inspiratie.

Herinnering

Hoe vaak zeg je niet het is ook van mij.

En toch voel je je niet blij.

Het is dan als of er iets ontbreekt,

iets dat van binnen breekt.

Je kunt het niet pakken of aanraken,

alleen een zachte zucht slaken.

Je leeft teveel op goed geluk,

terwijl je op zoek bent naar je echte geluk.

Waarom is het je nog steeds niet gelukt?

Heb je wel eens figuurlijk gebukt?

De oplossing is vaak heel dichtbij

en soms durf je er nog niet bij.

Neem je wel de tijd om te beseffen waar je nu al bent

en te realiseren dat je jezelf misschien niet genoeg verwent.

Kom uit je ivoren toren

en zie hoe een nieuw bestaan wordt geboren.

Leer te vertrouwen op je herinnering

en je voelt je niet langer een beginneling.

ãHans de Boers, 14 maart 2002

'GEEN TIJD'

Je kijkt ergens naar en na een tijdje vraag je je af waar je naar aan het kijken bent/was. Een onwezenlijk gevoel en je bent je opeens heel bewust van dat je eigenlijk aan het dagdromen was.
Herken je ook het volgende? Je rijdt in de auto of wellicht ben je op andere manier onderweg waarbij je wel zelf de besturing/aandrijving van je vervoer bedient. En op een gegeven ogenblik is het net of je opeens wakker wordt en je je afvraagt van hè ben ik hier al? Je schrikt want je denkt direct dat je gevaarlijk in de weer was. Toch is dat (vaak) niet zo. Je mind is in staat om in je bewustzijn dat je onderweg bent zeer alert te zijn en toch tegelijkertijd 'weg te dromen'. Op het moment van realiseren is het dan net of je 'helemaal' weg was. Je 'wordt echter wakker' in je parallelle bewustzijn. Gelukkig kunnen en doen we dat vaker dan we ons bewust zijn. Op die manier 'lossen we ook vaak dingen op' waar we op dat moment mee bezig zijn. We hebben allemaal wel van Einstein gehoord. Lang heeft men zich afgevraagd hoe het mogelijk was dat hij zoveel heeft uitgedacht/deed in toch zo weinig tijd. Het antwoord is inmiddels voor een groot deel opgelost. Hij schijnt een meester te zijn geweest in het 'splitsen' van zijn mind waardoor hij in staat was meerdere dingen tegelijk te doen. En hoe dat dan werkt zien we terug in ons eigen 'ritje/wandeling zoals hierboven omschreven. Dus vanaf vandaag -hoef je niet meer te zeggen dat je geen tijd hebt gehad-. En je kunt dit oefenen doormiddel van o.a. meditatie en/of intensieve ontspanningsoefeningen waarbij je je geest en lichaam zoveel mogelijk tot rust brengt. En echte trance oefeningen. Alvast heel veel oefenplezier en koester je nieuwe verworvenheden.