'SNEEUWPRET'

Onaangeroerd als pas gevallen sneeuw. Hoe zou ons leven eruitzien als onze mind er zo bij zou liggen. Uitnodigend om er mee aan de slag te gaan en er mooie dingen van en mee te maken. We zien het helemaal voor ons! We zouden het allemaal anders gaan doen! Utopie? Zeker niet. Onze mind heeft net als elke 'machine' onderhoud nodig. Onze 'harde schijf' is veel sneller en 'hapert' minder als we hem regelmatig defragmenteren, opruimen en comprimeren. Ook kunnen we dan weer makkelijker verbindingen maken en aangaan en 'nieuwe programma's (lees bv uitdagingen) installeren. Houd dit witte onberoerde beeld nog even vast en vraag je af hoe het zou zijn als je elke ochtend zo naar je wereld om je heen en vooral naar jezelf zou kunnen kijken. Hoe anders zou jouw leven er dan uitzien. Veel sneeuwpret!

"DE BLOEMENWINKEL'

Herken je dat? Dat als je aan een bloemenwinkel denkt je onmiddellijk de geur van verse bloemen ruikt?

Ik wel. En ik weet ook dat ik ze letterlijk tussen mijn oren ruik. In die grijze massa zijn we in staat ons een geurige bloemenwinkel voor de geest te halen.

Als we ons concentreren is het dan niet net of je er echt bent? Snuif nog maar eens goed! Heerlijk en verlei(ij)delijk. En wat kunnen we hier nu mee, zul je je misschien afvragen? Nou, ik denk heel veel. Als we in staat zijn om ons in een bloemenwinkel te wanen dan kunnen we misschien met enige oefening ons ook een situatie voorstellen waarbij ons leven er heel zonnig of nog zonniger voor staat. Ja toch?! Laten we dat eens proberen.

Zorg voor een rustig moment en ga rechtop zitten met je voeten stevig op de grond. Je handen op je bovenbenen. Sluit je ogen en haal rustig adem. Inademen door je neus en uitademen door je mond en luister naar je ademhaling. Heel goed en ga rustig door. Net zo lang tot je je werkelijk heel rustig voelt worden. Tel in gedachten van 0 tot …………. En telkens als je merkt dat je gedachten toch afdwalen, begin je weer bij 0 te tellen enz. Je zult merken dat het nog niet zo eenvoudig is om in één keer de honderd te halen. Oefening baart ook hier weer kunst.

Als je voelt dat je heerlijk ontspannen bent, blijf je rustig ademhalen en probeer je je voor te stellen dat je in de jou bekende bloemenwinkel staat en je rustig om je heen kijkt en al die kleuren ziet. Al die verschillende bloemen, takken, boeketten etc. In gedachten raak je de bloemen aan en voelt de structuur van de bloem en of ze zacht of wellicht wat stroef zijn en je snuift hun geur op. Laat het maar lekker binnenkomen. Je bent je opeens bewust dat je helemaal alleen in de bloemenwinkel bent. Je loopt nu langzaam tussen de bloemen door en voelt en ruikt. Je ziet in gedachten boeketten ontstaan en wil er graag een maken. Het is net of de geschikte bloemen voor het boeket zich vanzelf aandienen en je hoeft ze alleen nog maar te verwerken en gestaag groeit jouw boeket in zijn/haar volle glorie. Je blijft rustig ademhalen en voelt nog steeds je innerlijke rust. Als je vind dat het boeket klaar is, pak je het voor jezelf in. Op een manier zoals je altijd al een boeket mee naar huis wilde nemen. Wanneer het klaar is druk je het dicht tegen je aan en kijkt nog een keer heel intens naar je eigen creatie met al zijn kleurschakeringen en de heerlijke geuren. En nu je het boeket zo tegen je aandrukt in de winkel kom je langzaam weer terug naar de plek waar je nu zit en ben je je weer bewust van je omgeving en de geluiden en je haalt nog steeds rustig adem. Zucht maar een paar keer lekker diep en doe heel rustig je ogen open en kom langzaam tot jezelf.  Je zult merken dat je opeens heel anders aanvoelt. Lichter en opgelucht en vol verlangen om weer terug te gaan.

Dat mag. Net zo vaak als je wilt.

In de volgende blog neem ik je weer een stapje verder mee naar “DE SPEELTUIN VAN JE DROMEN”!

Veel plezier op en met deze eerste verkenning.

©Hans de Boers 2013.01.21

"RESPECT VOOR HET WERELDMODEL VAN DE ANDER"

4 Jaar geleden was de wereld weer vol verwachting en goede moed toen Obama President van de VS werd. Ook nu weer zijn velen met hoop gevuld dat het toch eens goed zal komen. Steeds als we denken dat we 'er zijn' dan komt er weer zo'n 'duveltje uit een doosje'. A.s. Zondag gaat Barack Obama voor zijn tweede ambtstermijn. We weten allemaal dat als je werkelijk iets wilt veranderen dat er in de eerste plaats een SMART GOAL moet zijn. En vervolgens een 'berg' discipline en volharding en mensen die gelijkgestemd zijn. En dan is het vaak ook nog zo dat niet alle beweegredenen gelijk zijn. Dat geldt zowel in Micro (ons eigen leven en dat van onze naasten) en Macro opzicht. Soms zijn er geen SMART GOALS voorhanden denk je en dan gaan we toch echt voorbij aan de meest ondefinieerbare en toch meest krachtige SMART GOAL voorbij en dat is HOOP. En het begint altijd bij JOU en JOUW respect voor het Wereldmodel van de ander.

Hoop

Op een dag is iedereen weer vol verwachting

en maakt een nieuwe vijand zijn opwachting

Met een ‘meesterlijke’ zet

wordt de wereld voor joker gezet

Intelligence en raketschilden ten spijt

wordt ons hart opengerijt

Solidariteit wordt weer opgepoetst

en nieuwe strategieën opgehoest

Wapenen tegen dit fenomeen

kunnen we niet alleen

Bidden kunnen we alleen tot onszelf

opdat we weer heel worden met hetzelf

Hiervoor is geen standaard model,

alleen dat we respect hebben voor ieders wereldmodel

Het is ook daarom dat we kunnen blijven hopen

op een wereld zonder puinhopen

Heel veel succes met jouw quest naar jouw verbondenheid

met het werken aan een voorspoedige en vredige ‘eenheid’

Kijk in de spiegel naar jezelf en durf te zeggen: “ik houd van jou”

“en ik wil en kan verder bouwen……… omdat ik houd van jou!”.

© Hans de Boers, 19.01.2013

'WELKOM IN JOUW NIEUWE TOEKOMST'

Er zijn van die momenten dat jij afscheid van iets of iemand wil, kan of moet nemen. 

Dit gedicht heeft inmiddels velen geholpen anders naar hun (nieuwe) toekomst te kijken.

Afscheid nemen

Afscheid neem jij vele malen in jouw leven

en vaak gaat dat gepaard met angst en beven.

Het betekent niet alleen dat jij afstand neemt van iets of iemand.

Het betekent ook dat jij iets nieuws verwelkomt en jij je vermant.

Pas veel later kom jij er achter dat jij er iets nieuws voor terugkrijgt.

Een mooie herinnering, nieuwe ontmoetingen, verdieping van het bestaande

en nieuwe inzichten zorgen er voor dat jouw leven opnieuw aanéén rijgt.

Jij zult ervaren dat veel in een andere dimensie wordt geplaatst.

Een brandplek op jouw ziel wordt weer “heel” en in een ander perspectief geplaatst.

En jij voelt dat jouw reflectie anders weerkaatst.

Eigenlijk is afscheid nemen synoniem aan verwelkomen.

En als jij je dat realiseert zal het leven je wel bekomen.

Sta open voor het nieuwe op het moment dat jij afscheid neemt

en deel jouw nieuwe inzichten met diegenen waar jij jouw leven serieus mee neemt.

Welkom in jouw nieuwe toekomst,

waar jij zult vergaren wat jou toekomt.

©Hans de Boers

'VER-WOND-ERING'

Er zijn van die momenten dat je je verwondert over wat jou overkomt of 'die ander'. En op die speciale momenten schrijf ik direct op wat in me opkomt.
Hier is zo'n moment.

“Verwondering”

Ver van nog onbereikt

Wond van beschadigd zijn

Ering van respect voor

Wonder als een ander jou eens helpt

Onder van toch weer afhankelijk zijn

Ring van onlosmakelijk geheel

Verwondering als sprankje hoop

Verwondering als blijk van naïviteit

Verwondering als je je toch weer hebt verwond

© Hans de Boers

'VERLANGEN KAN IK NIET VASTHOUDEN'

Een gedicht opgetekend n.a.v. situaties/omstandigheden van en met mensen/klanten en uiteraard mezelf.

Verlangen kan ik niet vasthouden

Verlangen kan ik niet vasthouden

Toch houd ik het verlangen vast

Bloemen houden van alle mensen

Houden alle mensen van bloemen?

Liefhebben doe ik al jaren

Hebben de jaren ook mij lief?

Diepgewortelde overtuigingen heb ik

Maakt louter dat van mij een diepganger?

Ik word teruggeworpen in de tijd

De tijd kan mij niet terugwerpen

Het voelt aan als een warme deken

De deken zelf voelt niets

Het klinkt al muziek in mijn oren

Terwijl mijn oren ‘stom’ zijn

Oogverblindend mooi

Mooi verblind vaak meer dan dat

Liefde maakt blind

Wat is blind zonder liefde?

Ik houd van mensen

Houden mensen van mij?

Ik kan niet zonder slaap

Kan slaap zonder mij?

Ik ben een kindervriend

Zit er in elke vriend een kind?

Ik heb vaak confrontaties

Confronteren ze mij ook?

Niets is constanter dan de voortdurende verandering

De voortdurende verandering hoeft niet constant te zijn

Als ik iemand ontmoet

Ontmoet die iemand mij dan ook?

Alles wat gezegd is kan niet ongedaan worden gemaakt

Zijn gedane zaken dan altijd onbesproken of onbespreekbaar?

Je komt wel eens tot jezelf door inkeer

Is inkeer dan per definitie tot jezelf komen?

Ik kan het verlangen niet vasthouden

Ik houd me vast aan het verlangen

Ó       Hans de Boers 19022006 – Herzien 27-11-2012

'DE OUVERTURE'

©De Ouverture

BERGEN, 18 NOVEMBER 2012
Even gauw naar boven gelopen om te zien of de zon aan de kust wel schijnt. En ja hoor, een strak blauw firmament tekent zich scherp af tegen de grijze rand die nog boven ons hoofd hangt. De beslissing was snel genomen. We gaan weer lekker op de fiets door de duinen naar het strand. Plaids, appels, koekjes, water en een tijdschrift mee.
Je denkt nog even dat je het wiel hebt uitgevonden door lekker te gaan fietsen. Helaas, anderen waren ook al op het idee gekomen. Bij Il Primo waren de aspirant skiërs en volleerd skiërs elkaar al driftig aan het beconcurreren en de loef af te steken op aankleding, uitrusting, gedrag, ruimte, kinderen en oh ja ook op skigebied natuurlijk. Leuk om te zien en heerlijk om er weer voorbij te rijden. De duinen lagen er weer schitterend bij. De mountainbikers zien inmiddels elk begaanbaar pad en fietspad als hun domein. Misschien moeten wij als recreatieve fietsers ook maar een helm gaan dragen. Dat straalt toch wat uit en het helpt ongetwijfeld ook als je door zo een op hol geslagen kudde van je fiets gereden wordt. Alert blijven is absolute must. En dan iets dieper in de duinen is daar die overweldigende ogenschijnlijke leegte en rust. De recreanten wagen zich niet zo snel in de Outback van onze duinen. In de verte, tegen een azuurblauwe lucht tekenen de glorieuze contouren van Huize Glorie zich af. Dat blijft een schitterde plaatje en je weet dat daar, in ons geval, de warme muntthee wacht. De zon nodigt nog meer uit om lekker door te fietsen en om ook het strand te verkennen.
De zee was donker van kleur wat je meestal ziet als er slecht weer op til is. Mooi contrast met de blauwe lucht en het witte zand. En bij een strandtent lagen de mensen achter een windscherm in een stoel met plaids om hun benen te genieten van alles wat is.
Wij kregen trek in warms en liepen de strandafgang in omgekeerde richting weer terug. Op het plein was een accordeonist van buitenlands komaf bezig zijn nering klaar te zetten. Het krukje met de pet voor de muntjes stond als eerste klaar. Ik keek ernaar en nog voordat hij klaar was om te gaan spelen hoorde ik zijn muziek al en wist direct waar ik hem eerder had gezien. Ik liep naar hem toe en deed wat klein geld in de pet en vroeg hem of hij ook speelt bij Ah XL in Alkmaar. Hij bevestigde dat en bedankte met een brede lach. Wat een geweldig gezicht. Hij de muzikant die een centje probeert te verdienen is bezig zich te installeren en wordt herkend en krijgt al geld nog voordat hij maar één noot gespeeld heeft. Dat gebeurt alleen de groten der aarde. Althans daar was ik heilig van overtuigd tot op dat moment. Niet dus, Als de setting maar goed is en het gebeurt op het juiste moment dan ontstaat er een uniek momentum. Hij, de muzikant, componeerde zijn eigen partituur zonder noten maar vol leven. Ik voelde me groeien want ik had weer het bewijs gezien van wat ik al zo lang mensen en vooral ook mezelf voorhoud. Je bent de componist van jouw leven. Samen met je omgeving speel je in het orkest van ons bestaan en het is aan jou om te zorgen dat jouw geluid harmonieert en je zult zien dat jij je lekkerder voelt en je omgeving omgekeerd ook sneller met jouw flow meedeint. Dus begin vandaag nog met Jouw Ouverture en ik ben benieuwd naar de partituur. Veel succes en vooral ook plezier.