-THE SUNNY WEB-

Herken je dat, dat je soms verstrikt zit in je eigen web? Gevangen in denkpatronen probeer je je te ontdoen van ragfijne beperkingen die je veelal jezelf oplegt. Verandering van spijs doet eten. Dat geldt even zo goed voor je Mind. Een andere kleur, een andere geur en een ander web doet vaak wonderen en kun je weer helemaal bijtanken. Zo ook voor deze Spin die zich met vrouw en dochter losmaakte uit het vertrouwde en op reis ging om lekker in de zon te gaan luieren en nieuwe verbindingen met vooral onszelf aan te gaan. Je geeft je in vertrouwen over en je laat je vervoeren naar verre oorden. En dan gebeurt er iets waar je niet op hoopte en toch weer wel. Lees maar.........
-THE SUNNY WEB-

Herken je dat, dat je soms verstrikt zit in je eigen web? Fysiek en vooral mentaal. Gevangen in denkpatronen probeer je je te ontdoen van ragfijne beperkingen die je je veelal zelf oplegt. Verandering van spijs doet eten. Dat geldt even zo goed voor je mind. Een andere kleur, een andere geur en een ander web doet vaak wonderen en kun je weer helemaal bijtanken. Zo ook voor deze Spin die zich met vrouw en dochter losmaakte uit het vertrouwdei en op reis gingen om lekker in de zon te gaan luieren en nieuwe verbindingen met vooral onszelf aan te gaan. Je geeft je in vertrouwen over en je laat je vervoeren naar verre oorden. En dan gebeurt er iets waar je niet op hoopte en toch weer wel. Lees maar.........

"Een stel spinnen besloot op vakantie te gaan naar warmere oorden waar kennisspinnen hun web hebben gesponnen. We vlogen met een hele grote spin mee die als aan een ragfijn draad de lucht doorkliefde. Het beloofde 'spinnenparadijs' zag er in de avondschemering glinsterend uit. Alle webben keurig gerangschikt langs de diverse zwembaden die er zelfs in het maanlicht uitnodigend uitzagen. De tuinem zagen er betoverend uit. De opperspin van de receptie had blijkbaar een zware dag achter de rug met andere vastpinnen. Hij siste dat wij het verlichte lint achter de Arbols (Spaans voor bomen) moesten volgen alwaar zich onze 'hangplek' zou bevinden waar wij ons web voor de komende 14 dagen mochten spinnen. Een soort getralied web blokkeerde echter de toegang. Deze bezweek uiteindelijk na lang aandringen. De eigenaar van deze 'hangplek' had blijkbaar jaren geleden al zijn garen gesponnen en was duidelijk niet van zins enige vorm van onderhoud toe te laten. Wat wij aantroffen was een door derden afgeleefd web. Onze reiscocons lieten we onaangeroerd en namen ons voor hier alleen deze nacht te willen bungelen. De volgende ochtend direct de plaatselijke vertegenwoordigster van onze Tourspinnen Organisatie geraadpleegd. Zij kwam, zag en overwon. Deze spin zit zo goed in haar web dat zij terstond voor ons een nieuwe hangplek organiseerde. Want het park is schitterend. Natuurlijk kun je meteen zeggen dat het haar werk is, echter de manier waarop zij dit deed en haar vastberaden blik doen ons beter weten. Zij is een Sun wiens overtuiging het is om een (samen)leven te spinnen waarbij zoveel mogelijk spinnen in harmonie kunnen genieten van elkaars webben.
We zijn hier nu een week en genieten volop. Wat wij hoopten is uitgekomen en dat dankzij Mandy Cerie. In de reclame hoor je: Bedankt Harry! Wij zeggen: Bedankt Mandy van Sunweb/Sudtours. Wij vinden je een kanjer. Fam. De Boers"

"ON(DER)GESCHIKT"

Gedicht gemaakt naar aanleiding van talloze gesprekken met derden en natuurlijk ook mezelf.

On(der)geschikt

Een knagend gevoel daarbinnen

Waar moet ik beginnen

Ik kan werkelijk niets verzinnen

Voor iemand als ik die er toch niet toe doet

Hoe treed ik deze uitdaging tegemoet

Donkere wolken pakken zich samen in mijn gemoed

Ik weet het toch, ik ben totaal ongeschikt

Ik krijg mijn hele leven al hetzelfde bericht

Van overmoed word ik nooit beticht

Er zijn altijd dingen ‘groter’ dan jij en ik

Alles in mij wil niet dat ik me weer eens schik

Het word tijd voor mijn eigen ik

Hoe komt het nou dat jij dit gevoel herkent

En waarom heeft niemand dit ooit verkend

Dan had ik mezelf misschien al eerder echt gekend

Het leven wikt en beschikt

En ik voel me totaal ongeschikt

Of ben ik per definitie soms ondergeschikt

He, hoe werkt dat dan?

Ben ik als mens dan altijd in een ban

En denk ik daarom dat ik niets kan

Wat is dat toch, dat on(der)geschikt?

Dat je niet over de kwaliteiten beschikt?

En ben je daarom ongeschikt?

Ik plaats het gewoon in een ander kader

Wat als ik ondergeschikt nu eens anders benader

Er is altijd wel iets dat groter/anders is dan mijn kader

Als ik nooit ondergeschikt zou zijn,

Dan zou ik de Schepper kunnen zijn!

En dan zou ik toch nooit meer ongeschikt zijn?

Helaas ben ik ook dan toch weer ondergeschikt

Want het is dan mijn creatie die wikt en beschikt

En voel ik me soms toch weer ongeschikt?

Het is jouw overtuiging dat jij altijd geschikt kunt zijn

Met jouw doel op één lijn met wie je wilt en kunt zijn

Breng die dan samen op jouw tijdlijn.

Je voelt je niet langer klein

Want je hebt rust in je brein

En ben je in harmonie met jouw eigen domein.

Je blijft nog altijd ergens aan ondergeschikt.

Zonder dat je er ooit nog voor terugschrikt.

Je verklaart jezelf GESCHIKT.

Ó        Hans de Boers 22032013

'SNEEUWPRET'

Onaangeroerd als pas gevallen sneeuw. Hoe zou ons leven eruitzien als onze mind er zo bij zou liggen. Uitnodigend om er mee aan de slag te gaan en er mooie dingen van en mee te maken. We zien het helemaal voor ons! We zouden het allemaal anders gaan doen! Utopie? Zeker niet. Onze mind heeft net als elke 'machine' onderhoud nodig. Onze 'harde schijf' is veel sneller en 'hapert' minder als we hem regelmatig defragmenteren, opruimen en comprimeren. Ook kunnen we dan weer makkelijker verbindingen maken en aangaan en 'nieuwe programma's (lees bv uitdagingen) installeren. Houd dit witte onberoerde beeld nog even vast en vraag je af hoe het zou zijn als je elke ochtend zo naar je wereld om je heen en vooral naar jezelf zou kunnen kijken. Hoe anders zou jouw leven er dan uitzien. Veel sneeuwpret!

"DE BLOEMENWINKEL'

Herken je dat? Dat als je aan een bloemenwinkel denkt je onmiddellijk de geur van verse bloemen ruikt?

Ik wel. En ik weet ook dat ik ze letterlijk tussen mijn oren ruik. In die grijze massa zijn we in staat ons een geurige bloemenwinkel voor de geest te halen.

Als we ons concentreren is het dan niet net of je er echt bent? Snuif nog maar eens goed! Heerlijk en verlei(ij)delijk. En wat kunnen we hier nu mee, zul je je misschien afvragen? Nou, ik denk heel veel. Als we in staat zijn om ons in een bloemenwinkel te wanen dan kunnen we misschien met enige oefening ons ook een situatie voorstellen waarbij ons leven er heel zonnig of nog zonniger voor staat. Ja toch?! Laten we dat eens proberen.

Zorg voor een rustig moment en ga rechtop zitten met je voeten stevig op de grond. Je handen op je bovenbenen. Sluit je ogen en haal rustig adem. Inademen door je neus en uitademen door je mond en luister naar je ademhaling. Heel goed en ga rustig door. Net zo lang tot je je werkelijk heel rustig voelt worden. Tel in gedachten van 0 tot …………. En telkens als je merkt dat je gedachten toch afdwalen, begin je weer bij 0 te tellen enz. Je zult merken dat het nog niet zo eenvoudig is om in één keer de honderd te halen. Oefening baart ook hier weer kunst.

Als je voelt dat je heerlijk ontspannen bent, blijf je rustig ademhalen en probeer je je voor te stellen dat je in de jou bekende bloemenwinkel staat en je rustig om je heen kijkt en al die kleuren ziet. Al die verschillende bloemen, takken, boeketten etc. In gedachten raak je de bloemen aan en voelt de structuur van de bloem en of ze zacht of wellicht wat stroef zijn en je snuift hun geur op. Laat het maar lekker binnenkomen. Je bent je opeens bewust dat je helemaal alleen in de bloemenwinkel bent. Je loopt nu langzaam tussen de bloemen door en voelt en ruikt. Je ziet in gedachten boeketten ontstaan en wil er graag een maken. Het is net of de geschikte bloemen voor het boeket zich vanzelf aandienen en je hoeft ze alleen nog maar te verwerken en gestaag groeit jouw boeket in zijn/haar volle glorie. Je blijft rustig ademhalen en voelt nog steeds je innerlijke rust. Als je vind dat het boeket klaar is, pak je het voor jezelf in. Op een manier zoals je altijd al een boeket mee naar huis wilde nemen. Wanneer het klaar is druk je het dicht tegen je aan en kijkt nog een keer heel intens naar je eigen creatie met al zijn kleurschakeringen en de heerlijke geuren. En nu je het boeket zo tegen je aandrukt in de winkel kom je langzaam weer terug naar de plek waar je nu zit en ben je je weer bewust van je omgeving en de geluiden en je haalt nog steeds rustig adem. Zucht maar een paar keer lekker diep en doe heel rustig je ogen open en kom langzaam tot jezelf.  Je zult merken dat je opeens heel anders aanvoelt. Lichter en opgelucht en vol verlangen om weer terug te gaan.

Dat mag. Net zo vaak als je wilt.

In de volgende blog neem ik je weer een stapje verder mee naar “DE SPEELTUIN VAN JE DROMEN”!

Veel plezier op en met deze eerste verkenning.

©Hans de Boers 2013.01.21

"RESPECT VOOR HET WERELDMODEL VAN DE ANDER"

4 Jaar geleden was de wereld weer vol verwachting en goede moed toen Obama President van de VS werd. Ook nu weer zijn velen met hoop gevuld dat het toch eens goed zal komen. Steeds als we denken dat we 'er zijn' dan komt er weer zo'n 'duveltje uit een doosje'. A.s. Zondag gaat Barack Obama voor zijn tweede ambtstermijn. We weten allemaal dat als je werkelijk iets wilt veranderen dat er in de eerste plaats een SMART GOAL moet zijn. En vervolgens een 'berg' discipline en volharding en mensen die gelijkgestemd zijn. En dan is het vaak ook nog zo dat niet alle beweegredenen gelijk zijn. Dat geldt zowel in Micro (ons eigen leven en dat van onze naasten) en Macro opzicht. Soms zijn er geen SMART GOALS voorhanden denk je en dan gaan we toch echt voorbij aan de meest ondefinieerbare en toch meest krachtige SMART GOAL voorbij en dat is HOOP. En het begint altijd bij JOU en JOUW respect voor het Wereldmodel van de ander.

Hoop

Op een dag is iedereen weer vol verwachting

en maakt een nieuwe vijand zijn opwachting

Met een ‘meesterlijke’ zet

wordt de wereld voor joker gezet

Intelligence en raketschilden ten spijt

wordt ons hart opengerijt

Solidariteit wordt weer opgepoetst

en nieuwe strategieën opgehoest

Wapenen tegen dit fenomeen

kunnen we niet alleen

Bidden kunnen we alleen tot onszelf

opdat we weer heel worden met hetzelf

Hiervoor is geen standaard model,

alleen dat we respect hebben voor ieders wereldmodel

Het is ook daarom dat we kunnen blijven hopen

op een wereld zonder puinhopen

Heel veel succes met jouw quest naar jouw verbondenheid

met het werken aan een voorspoedige en vredige ‘eenheid’

Kijk in de spiegel naar jezelf en durf te zeggen: “ik houd van jou”

“en ik wil en kan verder bouwen……… omdat ik houd van jou!”.

© Hans de Boers, 19.01.2013

'WELKOM IN JOUW NIEUWE TOEKOMST'

Er zijn van die momenten dat jij afscheid van iets of iemand wil, kan of moet nemen. 

Dit gedicht heeft inmiddels velen geholpen anders naar hun (nieuwe) toekomst te kijken.

Afscheid nemen

Afscheid neem jij vele malen in jouw leven

en vaak gaat dat gepaard met angst en beven.

Het betekent niet alleen dat jij afstand neemt van iets of iemand.

Het betekent ook dat jij iets nieuws verwelkomt en jij je vermant.

Pas veel later kom jij er achter dat jij er iets nieuws voor terugkrijgt.

Een mooie herinnering, nieuwe ontmoetingen, verdieping van het bestaande

en nieuwe inzichten zorgen er voor dat jouw leven opnieuw aanéén rijgt.

Jij zult ervaren dat veel in een andere dimensie wordt geplaatst.

Een brandplek op jouw ziel wordt weer “heel” en in een ander perspectief geplaatst.

En jij voelt dat jouw reflectie anders weerkaatst.

Eigenlijk is afscheid nemen synoniem aan verwelkomen.

En als jij je dat realiseert zal het leven je wel bekomen.

Sta open voor het nieuwe op het moment dat jij afscheid neemt

en deel jouw nieuwe inzichten met diegenen waar jij jouw leven serieus mee neemt.

Welkom in jouw nieuwe toekomst,

waar jij zult vergaren wat jou toekomt.

©Hans de Boers

'VER-WOND-ERING'

Er zijn van die momenten dat je je verwondert over wat jou overkomt of 'die ander'. En op die speciale momenten schrijf ik direct op wat in me opkomt.
Hier is zo'n moment.

“Verwondering”

Ver van nog onbereikt

Wond van beschadigd zijn

Ering van respect voor

Wonder als een ander jou eens helpt

Onder van toch weer afhankelijk zijn

Ring van onlosmakelijk geheel

Verwondering als sprankje hoop

Verwondering als blijk van naïviteit

Verwondering als je je toch weer hebt verwond

© Hans de Boers